Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
On the way...
On the way...

Home - Profile - Archives

En weer een jaar verder...

Posted on 15/6/2010 at 21:18 - 0 Comments - Post Comment - Link

En toen was het opeens halverwege 2010. Wat hebben we allemaal gedaan?

Nou we hebben 2 jaar in de aanbiddingsband gezeten van onze kerk, tot het ontplofte en  wij natuurlijk weer vooraan moesten staan om alles aan te wijzen. Na alles uitgepraat te hebben hebben we ervoor gekozen om niet verder te gaan in de band. Wel willen we misschien ooit weer terugkomen, maar op Gods tijd, als wij en de band er klaar voor zijn. Ik denk dat dit ook is wat er gebeurd als je je kop boven het maaiveld uitsteekt: hij gaat er sowieso af. Maar dat hoeft niet verkeerd te zijn, denk ik. Want hoe confronterend het ook is, er gaat dan aan je karakter gewerkt worden. Net alsof God zegt: oke, jij denkt sterk genoeg te zijn om je kop boven het maaiveld uit te steken, nou laat maar zien dan of je het echt aankan. En aan onze karakters is gewerkt de laatste anderhalf jaar...

 

De JoVo groep is rond die tijd ook wat minder geworden tot we begin dit jaar met de medeleiders hebben besloten de avonden niet meer te organiseren, omdat de opkomst minimaal was en blijkbaar de vraag dus ook niet meer aanwezig was. We hebben een geweldige 2 jaar gehad en het laatste half jaar werd steeds minder, al zaten er toen ook nog suporgoede avonden bij. Wij gaan er binnenkort officieel mee stoppen, nog even kijken of we het stokje over kunnen geven of dat de JoVo's stoppen te bestaan.

 

Daarnaast hebben we nu dan 2 jaar geleden een jeugd/JoVo band opgestart. En dat was even zwaar, moeilijk en een worsteling!! Maar uiteindelijk ook hardstikke leuk en leerzaam. Inmiddels is de tijd gekomen dat we die overgedragen hebben. Nog 1 jeugddienst en de afsluiting en dan is het klaar. Maar de band gaat zonder ons door, heerlijk gevoel.

 

En dan zijn we weer aan het beginpunt, van het begin van deze blog. Alhoewel, we zijn heel veel ervaring wijzer. We hebben fijne tijden, maar ook zeer moeilijke tijden meegemaakt en super veel geleerd.

 

We zijn er bijvoorbeeld achter gekomen dat we niet binnen een christelijke stroming (hokje) passen. We zijn niet pinkster, evangelisch, gereformeerd etc. We zijn gewoon christen. Of post-christen, want post voor je stroming zetten is hip tegenwoordig.

We gaan dan ook weer op een nieuwe zoektocht. Een zoektocht naar een organische groep waarin we samen God kunnen zoeken en vinden en een gezin kunnen zijn en ook naar buiten kunnen gaan zoals het in de grote opdracht beschreven staat. Maar waar vind je zo'n groep? Ik heb op wat sites gekeken en zag op de site van indehuizen dat er heel veel groepen zijn in Nederland, en er rondom Moordrecht een cirkel is waarin geen groep is. Betekend dit dat wij er 1 op moeten starten? Geen idee. We zien wel weer wat God ons vraagt :).


Nieuw jaar

Posted on 4/1/2009 at 20:14 - 0 Comments - Post Comment - Link

Het nieuwe jaar is aangebroken.

 

In november 2006 ben ik begonnen met dit blog en was bang dat ik het geen halfjaar vol zou houden. Het is nu dik 2 jaar later en ik weet het blog nog steeds te vinden. Ik ben nog steeds op weg, schrijf niet zo vaak, en weet nog niet heel veel. Ben gestruikelt en weer opgestaan en nog steeds op weg.

 

Inmiddels zitten Fred en ik al zo'n anderhalf jaar in de aanbiddingsband van onze kerk. Fred gaat per maart ook 1 x per maand de zondagdienst leiden.

We hebben in september een jeugd/JoVo band opgericht. Welke nu begint te lopen. Inmiddels hebben we 1 keer een zondagochtenddienst gedaan. Fred heeft toen geleid, ik ga het nu doen. Dus met wat God in ons hart heeft bewerkt gaat hij ook verder. Maar we moeten nog veel leren.


Spanning over de doop

Posted on 22/9/2008 at 20:58 - 0 Comments - Post Comment - Link

Leuk stuk van dr. Willem J. Ouweneel.

'Je ziet vaak een spanning tussen christenen die anders over de doop denken, zeker als bijvoorbeeld binnen een gezin zowel voor kinder-  als volwassendoop gekozen wordt. Hoe komt dat?

Het ligt in de aard van de gereformeerde theologie, vooral in de neocalvinistische variant, de doop een zeer vooraanstaande plaats te geven, die direct samenhangt met de centraal staande verbondsleer. Omgekeerd ligt het in de aard van de evangelicale theologie zich van de traditionele kerken af te zetten, en de gelovigendoop blijkt daarvoor een uitmuntend middel te zijn. Doopsgezinden en baptisten hebben er zelfs hun naam aan ontleend! Daardoor hebben én veel kinder- én veel gelovigendopers van hun doopopvatting een kenmerk van ware rechtzinnigheid gemaakt.
Dat is mijns inziens een hoogst ongelukkige situatie, die ertoe leidt dat veel christenen zich over niets zo graag lijken op te winden als over de doopopvatting van de 'tegenpartij'
.'


Één doop (2)

Posted on 14/5/2007 at 11:55 - 0 Comments - Post Comment - Link

Span u in om door de samenbindende kracht van de vrede de eenheid te bewaren die de Geest u geeft: één lichaam en één geest, zoals u één hoop hebt op grond van uw roeping, één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die boven allen, door allen en in allen is (Efeziërs 4:3-6).

 

We hebben 1 geluk: hier gaat het om de doop in de Heilige Geest!! En volgens mij doen we (zij die dit wel echt doen) die wel allemaal hetzelfde, dus hebben we wel een doop hetzelfde. En ik denk dat deze een stuk belangrijker is dat de doop in water.

 

En daarnaast worden we opgeroepen om ons in te spannen om de vrede te bewaren. Misschien wordt het tijd dat dat wat meer gedaan wordt dan.

 

Ik ben trouwens het boek 'Dopen en laten dopen' van Evert W. van der Poll aan het lezen. Interessant boek, hierover meer. 


U maakt ons één

Posted on 17/4/2007 at 12:11 - 0 Comments - Post Comment - Link

 

Opwekking 194 - U maakt ons één

 

U maakt ons één, U bracht ons tesamen,

Wij eren en aanbidden U

U maakt ons één, U bracht ons tesamen,

Wij eren en aanbidden U  

 

Wordt Uw wil gedaan, dan bindt het ons saam,

iedereen zal deel zijn van U gezin

Wordt Uw wil gedaan, dan bindt het ons saam,

iedereen zal deel zijn van U gezin

 

Ik luister naar dit lied en zie de 'ons' als alle Christenen. Als ik dit liedje zou doorverbinden met de werkelijkheid, alle Christenen zijn niet samengebonden, zou de conclusie zijn dat we dus niet Gods wil doen. Want er 'heerst' verdeeldheid. Natuurlijk, Jezus heerst, maja soms lijkt dat niet zo als ik om me heen kijkt, ook in de gemeentes en kerken.

 

Bovenstaand lied werd veel gezongen in de de band waar Fred en ik in hebben gezeten. We bestonden uit wat evangelisen, en een stel vrijgemaakten, maar van de laatste groep is er 1 uit de vrijgemaakte kerk weggegaan om zich te laten (over)dopen, 1 denkt erover na om zich te laten (over)dopen, 4 anderen bezoeken om de week een evangelische gemeente en de laatste, die is gewoon vrijgemaakt. Terwijl het toch vrijgemaakten waren uit Dordrecht (dicht bij het vuur, de Dordtse synode) was er geen onderscheid in 'wat je was'. Ook Fred en ik vonden het belangrijk ieder in zijn waarde te houden en te accepteren hoe een ieder was. Uiteindelijk zongen en speelden wij vol overtuiging met zijn allen 'U maakt ons één'.

HET KAN DUS WEL!

 

Ik wordt zelf soms een beetje ziek van alle propaganda die 'concurerrende' kerken en gemeenten over elkaar rond laten gaan. Ik heb heel wat gelezen op het internet en ben vaak zinnen tegen gekomen als 'zij kunnen er niets aan doen dat zij zo denken, wij hebben de taak hen de ogen te openen' of 'om de valse waarheden die zij verspreiden te bestrijden, moeten we weten wat hen drijft en waar hun overtuigingen vandaan komen' en als laatste ook de oproep om niet meer met 'de ander' te praten, want het heeft toch geen zin. Van mensen, waaronder dominees en voorgangers, uit alle stromingen. Bah!

Eenheid is van God, verdeeldheid het visitekaartje van de duivel.


Één Doop

Posted on 14/4/2007 at 19:01 - 0 Comments - Post Comment - Link

Ik ben iemand die van eenheid houdt. Niet van 'eenheidsworst', maar jezelf blijven in een groep die door een bepaald iets verbonden is. Of zoals ik met een omweg in de vandale vind: omstandigheid dat of wijze waarop zaken overeenkomen of op elkaar inwerken => betrekking, coherentie, cohesie, eenheid, samenhang.

De eenheid die ik zoek is eenheid door Jezus Christus. Die zoek ik met vrienden, in mijn eigen gemeente, maar ik wil hem ook terug zien in 'de gemeente van Christus'.

De gemeente van Christus beslaat voor mij alle Christenen op deze wereld.

Een Christen is voor mij iemand die Jezus Christus accepteerd als zijn of haar redder die voor hem/haar aan het kruis is gegaan, voor zijn/haar zonden is gestorven en de duivel heeft overwonnen door na 3 dagen weer op te staan uit de dood. Volgens de vandale is een christen het volgende: belijder van de christelijke godsdienst => christenmens. Ik ben dus een christenmens, klinkt wel interessant ja.

 

Ik loop zelf soms juist tegen de verschillen aan, en dan vooral op 1 punt, namelijk de doop. In de bijbel wordt verwezen naar 'de doop', maar als je in kerken en gemeentes rondkijkt, lijken er 2 te zijn. De volwassen en de kinderdoop. Beide zijn volledig bijbels te onderbouwen en beiden zijn volledig bijbels onderuit te halen.

 

Lees bijvoorbeeld de volgende teksten.

Maar toen Filippus hen door zijn verkondiging van het koninkrijk van God en de naam van Jezus Christus tot geloof had gebracht, lieten ze zich dopen, mannen zowel als vrouwen (Handelingen 8:12). Crispus, een leider van de synagoge, aanvaardde echter samen met al zijn huisgenoten het geloof in de Heer, en ook veel Korintiërs die Paulus hadden gehoord gingen over tot het geloof en lieten zich dopen (Handelingen 18:).

Een 'volwassendoper' zal zeggen: 'zie je wel, eerst geloven en dan pas dopen'. Een kinderdoper zal zeggen: 'ja, maar als ze het eerder hadden geweten waren ze wel als kinderen gedoopt, en waarschijnlijk hebben zij ook hun kinderen laten dopen'.

Dan heb je nog het verhaal van de besnijdenis die doop is geworden. God heeft zich door zin verbond naar ons uitgestrekt en het antwoord daarop is de kinderdoop, zodat het kind alvast bij God hoort. Maar daarentegen Jezus die de kinderen tot zich riep en ze zegende, maar ze niet doopte.

 

Visie achter de kinderdoop

* De doop volgt niet op de vergeving, maar gaat eraan vooraf (Hand. 2:38; 22:16) (vergelijk de doop van Johannes: Marc. 1:4).
* De doop kan slechts verstaan worden vanuit het collectieve aspect (kerk, verbond, koninkrijk), en daar horen de kinderen ook bij (vergelijk Hand. 2:39; 1 Kor. 7:14; 10:1v. [vergelijk Ex. 10:9]; Ef. 6:4).
* Parallel daarmee: God schenkt het heil niet slechts aan individuen, maar aan 'huisgezinnen' (vergelijk Noach: Gen. 7:1; Abraham: Gen. 18:19; Israël: Ex. 10:9; 12:3; Rachab: Joz. 2:18v.); zo in Hand. 16:15,31 34; 18:8; 1 Kor. 1:16: steeds wordt het hele 'huis(gezin)' gedoopt.
* Vergelijk Rom. 4:11: de besnijdenis is het 'zegel der gerechtigheid van het geloof', waarbij het geloof van de ouders voldoende grond is voor de besnijdenis van de pasgeboren zoontjes.

* De Koning werft discipelen (onderdanen van Zijn koninkrijk) door de doop (Matt. 28:19), en Christus zegt van de kleine kinderen: 'van hen is het koninkrijk van God' (Luc. 18:16).

* De doop ziet nooit terug (is dus strikt genomen geen belijdenis van het geloof), maar altijd vooruit: het is een introductie tot het christenleven (zie boven). Welnu, kinderen in het christelijk gezin worden van jongs af opgevoed tot het christenleven (vergelijk Ef. 6:4).

 

Visie achter de volwassendoop

* Geen doop zonder bekering (Hand. 2:38,41) - zo was het al bij de doop van Johannes (Marc. 1:4) - geen doop zonder geloof (Marc. 16:16), geen doop zonder discipelschap (Matt. 28:19).

* De doop kan slechts verstaan worden vanuit het individuele aspect: het gaat in het NT steeds om het persoonlijk geloof van de dopeling, niet om dat van de ouders of wie ook.

* In Hand. 8:12v. worden mannen en vrouwen gedoopt, geen kinderen; in vs. 36-38 is geloof de voorwaarde tot de doop; ook in 10:44,47 en 19:5 is het: eerst geloof, dan doop.

* 'Laat u dopen!' is een bevel, dat tot mensen komt die het ook kunnen gehoorzamen, dus geen zuigelingen (Hand. 22:16).

* Voorzover valt na te gaan, omvatten de gedoopte 'huisgezinnen' in het NT steeds uitsluitend gelovigen (Hand. 16:34; 18:8; 1 Kor. 1:16 vergelijk 16:15).

* Geen doop zonder eerst een veranderd leven: Rom. 6:3v. (nieuwheid des levens); Gal. 3:27 (Christus aangedaan); Kol. 2:12 (met Christus opgewekt); 1 Petr. 3:21 (een bede voor God van een goed geweten).

 

Wat wel overeenkomt is de symboliek: het sterven met Jezus en nieuw weer naar boven komen. Naar boven bij volwassen doop, maar natuurlijk besprenkeld bij de kinderdoop.

Aan de ene kant kan ik er wel mee leven dat de ene doop zegt dat een kind gedoopt wordt om aan God terug te geven en er nog wel een belijdenis volgt wanneer het kind er mee eens is, en dat de andere doop zegt dat de doop volgt op de geloofsbelijdenis.

Maar aan de andere kant klopt het gewoon niet. Waarom is dit zo een discussiepunt tussen kerken, vooral jongeren voor mijn gevoel, en waarom ken ik zoveel 'kindergedoopten' die zich willen laten 'overdopen'? Andersom heb ik het nog niet meegemaakt (haha, flauw). En hoe kan er in de bijbel gesproken worden over het verbonden zijn door (onder andere) één doop als die er niet blijkt te zijn?

Of is die er wel; water is water, nat is nat en het idee is hetzelfde?

 

Een lichaam is een eenheid die uit vele delen bestaat; ondanks hun veelheid vormen al die delen samen één lichaam. Zo is het ook met het lichaam van Christus. Wij zijn allen gedoopt in één Geest en zijn daardoor één lichaam geworden, wij zijn allen van één Geest doordrenkt, of we nu uit het Joodse volk of uit een ander volk afkomstig zijn, of we nu slaven of vrije mensen zijn (1 korinthiers 12:12-13).

Deze tekst zou je zo kunnen opvatten: dat we (alle christenen) pas 1 lichaam kunnen zijn wanneer wij op 'dezelfde manier' gedoopt zijn.

Uitleg volgens kanttekeningen van de statenvertaling:

* zijn door één Geest: dat is, door den Geest der wedergeboorte, die maar één is, en dienvolgens ons ook tot enigheid vermaant en verbindt.

* tot één lichaam gedoopt: Namelijk de gemeente van Christus, die wij ingelijfd worden door den doop, welke het bad der wedergeboorte is, ef. 5:26 en Tit. 3:5, en ons ook tot enigheid verbindt.

Hoe kan een doop die ons door enigheid verbind, juist onenigheid brengen onder Christenen??

Hierbij de genoemde teksten:

Mannen, heb uw vrouw lief, zoals Christus de kerk heeft liefgehad en zich voor haar heeft prijsgegeven om haar te heiligen, haar te reinigen met water en woorden en om haar in al haar luister bij zich te nemen, zodat ze zonder vlek of rimpel of iets dergelijks zal zijn, heilig en zuiver (Efeziers 5:25-27).

Maar toen zijn de goedheid en mensenliefde van God, onze redder, openbaar geworden en heeft hij ons gered, niet vanwege onze rechtvaardige daden, maar uit barmhartigheid. Hij heeft ons gered door het bad van de wedergeboorte en de vernieuwende kracht van de heilige Geest, die hij door Jezus Christus, onze redder, rijkelijk over ons heeft uitgegoten (Titus 3:4-6).

Door het bad: Dat is, door de wedergeboorte en vernieuwing des Heilige Geestes, die als een waterbad is, waardoor de vuiligheden onzer zonden gewassen en gereinigd worden, waarvan het waterbad des doops een teken en zegel is.

 

Wat ik veel tegenkom op mijn zoektocht over het internet is het volgende: dat je zelf niet verantwoordelijk bent of je nu als kind of volwassene gedoopt bent, maar dat de leiders van de gemeente waarin je zit verantwoording af moeten leggen aan God. Immers, van God moet je de leiders van je gemeente volgen.

Toch is dit voor mij niet genoeg.


Psalmen vs Opwekking

Posted on 2/1/2007 at 18:24 - 0 Comments - Post Comment - Link

Een oude boer ging eens naar de grote stad en bezocht daar een kerkdienst. Toen hij thuis kwam vroeg zijn vrouw hoe het geweest was. "Ja", zei de boer, "goed. Eén ding deden ze wel anders. Ze zongen opwekkingsliederen in plaats van psalmen."
"Opwekkingsliederen" zei zijn vrouw, "wat zijn dat?" De boer zei: "Nou kijk, als ik tegen jou zou zeggen: Martha, de koeien staan in het maïs, dan zou het een psalm zijn. Maar als ik tegen jou zou zeggen:
Martha, Martha, Martha, o Martha, de koeien, de grote koeien, de bruine koeien, de zwarte koeien, de witte koeien, de zwart-witte koeien staan, in het maïs, het maïs, maïs, maïs, en als ik dan de hele zaak nog eens herhaal, dan heb je dus een opwekkingslied.

Een jonge boer, die pas christen was, ging meestal naar de plaatselijke evangeliegemeente. Op een zondag kwam hij een keer in een kleine dorpskerk. Toen hij thuis kwam vroeg zijn vrouw hoe het geweest was. "Ja", zei de jongeman, "goed". "Eén ding deden ze wel anders. Ze zongen psalmen in plaats van opwekkingsliederen". "Psalmen?", zei z'n vrouw, "wat zijn dat?"
De jongeman zei: "Nou kijk, als ik tegen jou zou zeggen: Martha, de koeien staan in het maïs, dan zou het een opwekkingslied zijn. Maar als ik tegen jou zou zeggen: O Martha, dierbare Martha, hoor mijn geroep. Neig uw oor tot de woorden van mijn mond. Deze mijne koeien hebben met weerspannig behagen hun ketenen afgeschud, en hebben zich tot den maïs begeven, o deerlijk lot, bitter als gal. En als ik dan alleen het eerste, derde en vierde vers zou doen, met een soort toonverhoging voor het laatste vers, dan heb je dus een psalm.


LDA

Posted on 17/11/2006 at 19:38 - 0 Comments - Post Comment - Link

Die ene zin is best wel pittig btw: Bij uiterlijke aanbidding blijft het hart van de mens onaangetast. Lijkt bijna alsof je dus niet uiterlijk mag laten zien dat je God aan het aanbidden bent. Natuurlijk vind ik dat niet. Je mag best je ogen dicht doen, handen in de lucht, op je knieen vallen of springen. Maar met welk doel laat je dit zien en wat is je hartsgesteldheid? Dat blijven de vragen. Als je hartsgesteldheid klopt (je geestelijke ogen open om God te zien, je menselijke ogen dicht voor de mensen om je heen) klopt je doel ook. En dan is er niets mis mee.

 

Maar dan het volgende: mijns inziens is er een verschil tussen een zangdienst en aanbidding an sich.

Ik zie aanbidding als het samenvattende woord van een levensstijl / houding waarin je leeft voor God, God prijst en groot maakt wanneer je aanbiddingsliedjes luisterd, zingt en bidt, maar ook wanneer je in de trein zit, aan het werk bent en thuis zit enz. Vroeger had ik bandjes met WWJD van What Would Jesus Do. Dat is een mogelijkheid. Wanneer je daarbij stilstaat en bij elke situatie nadenkt over hoe jij God kan aanbidden door je acties is dat een vorm van aanbidding. Kiezen om het goede te doen boven het slechte is aanbidding. Bijvoorbeeld kiezen om niet te roddelen wanneer je vrienden dit wel doen is al aanbidding.

 

Wat zondagochtent gebeurt wanneer de band op het podium liedjes speelt en mensen meedoen; dat is een zangdienst. Als het geluid slecht staat afgesteld, of de zangleider vals zong was de aanbidding dus niet slecht, maar de zangdienst. Aanbidding is immers iets wat je zelf doet / bent.

 

De goede zangdienst is verdeelt in de volgende drie punten (een goed gebed btw ook):

- Lofprijs

- Dankzegging

- Aanbidding

Meestal is dat te merken doordat er wordt begonnen met uitbundige liederen en dat ze steeds langzamer, rustiger, zachter en intiemer worden.

Lees ook Psalm 95:1-6 en Psalm 100:1-5 => Met dankzegging gaan we de poorten binnen, met lofprijzing komen we in de voorhof, en met aanbidding komen we in Zijn troonzaal.

Ik heb een site gevonden waarop het volgende beschreven staat:

'Bij dankzegging en lofprijs gaat het in eerste instantie vooral om mondelinge uitingen. We danken en loven God door voor Hem te zingen, te jubelen, te juichen, te spreken. Maar bij aanbidding is dat anders; aanbidding is een houding van ons hele wezen. Onze geest, ziel en lichaam is hierbij betrokken, en niet enkel onze stem. Ieder woord van aanbidding in de grondtekst van de bijbel (zowel Oude Testament als Nieuwe Testament) beschrijft daarom een (lichaams)houding. Vanzelfsprekend gaat het bij God om ons hart, maar we behoren God niet enkel te aanbidden met ons hart, maar met alles wat wij hebben. Vandaar dat in de bijbel het lichaam bijna altijd betrokken is bij aanbidding.'

 

Last but not least: Het belangrijkste doel van de mens(heid) is God verheerlijken en voor eeuwig van Hem genieten.


Aanbidding

Posted on 16/11/2006 at 19:16 - 0 Comments - Post Comment - Link

Ik heb best vaak een zin in de volgende trant gehoord: 'Kijk eens, hij staat met zijn ogen dicht, handen omhoog, die is echt in aanbidding'. Ik word altijd een beetje boos als iemand zoiets zegt.

Zelfs bij Wikepedia hebben ze het door: Aanbidding is geen religieuze handeling maar een manier van leven. Aanbidding gaat om de hartsgesteldheid van een persoon. Bij uiterlijke aanbidding blijft het hart van de mens onaangetast.

Eigenlijk hoef ik daar niet eens meer wat aan toe te voegen.


De naam van Jezus

Posted on 15/11/2006 at 11:23 - 0 Comments - Post Comment - Link

"Iets wat echt van God komt, zal altijd voor de test komen te staan van erosie en uitholling van inhoud. Erosie in de betekenis van dat de zuiverheid wat je ziet vervaagd en andere zaken zichtbaar gaan worden. En uitholling dat de diepte van het wezen ontdaan wordt van haar waarheid." Interessante worden van Henk Rothuizen (kzag net dat hij uit een on-the-way-kerk komt, en nee ik heb daar mn naam niet van). 

Hij schrijft in het artikel 'Als aanbidding gewoontjes wordt' dat iets wat van God komt wordt beproefd. De erosie ziet hij erin dat veel aanbiddingsliederen steeds meer op mensen en hun gevoel worden gericht. In die zin zorgt aanbidding voor een lekker gevoel, in plaats van dat het een offer van dankbaarheid is.

De uitholling ziet hij in liederen waarin alleen gesproken wordt over 'Heer'. Aanbidding richt zich op God en God alleen, en laat daar ook geen twijfel over. Hij geeft aan dat het voor de kinderen, bezoekers en natuurlijk ook onszelf duidelijk moet blijven wie wij aanbidden!!

Ik denk dat hij een goed punt maakt, waar echt wel wat in zit, alleen begint het dan wel bij mijzelf te kriebelen, want ik ken ook echt mooie aanbiddingsliederen gericht op 'Heer'... Of is dat mn eigen willetje, dat 'grijze vlakken' ook zo leuk vind en 'radicaal' te ingewikkeld?

Maar wat moet je dan bijvoorbeeld met 'Look to you' van Hillsong United?

 

Voorgaande brengt mij ook op de kracht van de naam van Jezus. Waarom is die naam krachtig? 

Handelingen 4:30 licht een stukje van de sluier op: '(...) door ons bij te staan, zodat zieken genezing vinden en er tekens en wonderen gebeuren in de naam van Jezus, uw heilige dienaar'.

De volgende zin komt denk ik goed bij de reden in de buurt:

De naam van Jezus is niet los te denken van Zijn persoon. Wat in de naam van Jezus Christus geschiedt, geschiedt uit volmacht van de persoon Jezus Christus. Zijn naam is oneindig diep en rijk. Zijn naam staat dus voor zijn persoon, en zijn persoon is de zoon van de enige echte God die alles gemaakt heeft. Voordat iets er was, was Hij er. De persoon van Jezus is heel veel, onder andere Hij die gestorven is, de dood heeft overwonnen en daarmee ons allen heeft gekocht en betaald met zijn bloed. Daarnaast is om aan te geven dat je Jezus, de zoon van God bedoelt is het ook wel: Jezus Christus (gezalfde). In de bijbel zie je dit vooral terug in handelingen.

Maar toen Filippus hen door zijn verkondiging van het koninkrijk van God en de naam van Jezus Christus tot geloof had gebracht, lieten ze zich dopen, mannen zowel als vrouwen.

Petrus antwoordde: ‘Keer u af van uw huidige leven en laat u dopen onder aanroeping van Jezus Christus om vergeving te krijgen voor uw zonden. Dan zal de heilige Geest u geschonken worden (Handelingen 2:28).

Maar Petrus zei: ‘Geld heb ik niet, maar wat ik wel heb, geef ik u: in de naam van Jezus Christus van Nazaret, sta op en loop.’ (Handelingen 3:6).

(...) dient u allen en het hele volk van Israël te weten dat deze man hier gezond voor u staat dankzij de naam van Jezus Christus uit Nazaret, die door u gekruisigd is, maar die door God uit de dood is opgewekt (Handelingen 4:10).

Maar toen Filippus hen door zijn verkondiging van het koninkrijk van God en de naam van Jezus Christus tot geloof had gebracht, lieten ze zich dopen, mannen zowel als vrouwen (Handelingen 8:12).

Petrus zei tegen hem: ‘Eneas, Jezus Christus geneest u! Sta op en breng nu zelf uw bed in orde.’ Onmiddellijk stond hij op (Handelingen 9:34).

En verder: God heeft aan de Israëlieten bekendgemaakt dat hij door Jezus Christus het goede nieuws van de vrede is komen brengen. Deze Jezus is de Heer van alle mensen (Handelingen 10:36).

En: Dat ging verscheidene dagen zo door. Toen Paulus er genoeg van kreeg, sprak hij de geest als volgt toe: ‘Ik beveel je in de naam van Jezus Christus: verlaat haar!’ En op datzelfde moment ging de geest uit haar weg (Handelingen 16:18).

 

In een artikel uit Charisma  vond ik (naast bovenstaande zwart dikgedrukte zin) de volgende verzameling van teksten.

Door Zijn naam zijn wij behouden: En de behoudenis is in niemand anders, want er is ook onder de hemel geen andere naam aan de mensen gegeven waardoor wij moeten behouden worden’ (Handelingen 4:12).

Door geestelijke geboorte worden wij leden van Zijn gezin. ‘Doch allen, die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven om kinderen Gods te worden, hun, die in Zijn naam geloven’ (Johannes 1:12).

Wat dacht je van: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, als gij de Vader om iets bidt, zal Hij het u geven in Mijn naam’ (Johannes 16:23).

Of: ‘Waar twee of drie vergaderd zijn in Mijn naam, daar ben Ik in hun midden’ (Mattheus 18:20).

En als laatste natuurlijk: ‘Deze is Mij een uitverkoren werktuig om Mijn naam te brengen voor heidenen en koningen en de kinderen Israëls, want Ik zal hem tonen, hoeveel hij lijden moet ter wille van MIJN NAAM.’ (Handelingen 9:15)

 

De naam van Jezus wordt in de bijbel best wel vaak genoemd merk ik zo (nog veel meer dan alleen de teksten hierboven). Dan zal De Naam wel echt sterk zijn denk ik zo?!

Er is ook niet voor niets een gebod tegen wat hieronder staat.

Zijn zij het niet, die de goede naam, welke over u aangeroepen is, lasteren?’ (Jacobus 2:7). De naam van Jezus Christus wordt wereldwijd dagelijks gelasterd. Voor dingen als een teen stoten, of een koekje laten vallen.

 

En daarnaast ligt er ook in aanbiddingsliederen de kracht van proclamatie. Letterlijk is proclameren iets wat je in het openbaar afkondigt, waardoor hetgeen wat uitgesproken wordt bestaansrecht krijgt. Het Woord van God is scheppend. 'Laat er licht zijn, en er was licht en God zag dat het goed was' (Genesis). God heeft ons gemaakt naar Zijn evenbeeld. Onze woorden zijn ook scheppend, omdat God er Zijn kracht aan geeft.

 

Je kunt ook stukken uit de bijbel proclameren, of De Bijbel bidden. Waarom?

Gods Woord is levend en krachtig (Hebr. 4:12)
Gods Woord keert nooit ledig terug (Jes. 55:11)
Geloof komt door het horen van het Woord (Rom. 10:17)


Motieven

Posted on 13/11/2006 at 20:06 - 0 Comments - Post Comment - Link

Onder andere onderstaand stuk sprak mij aan uit het artikel 'Zo, je wilt in de muziekgroep?' van Don Potter.

 

"Voordat je toetreedt tot een aanbiddingsband als zanger of als musicus, dien je de motieven van je hart te onderzoeken. Hier volgen enkele vragen die je jezelf moet voorleggen, of aan anderen die proberen in de band te komen:
* Denk je dat het dolle pret zou zijn om op het podium te staan?
* Probeer je alleen maar een 'helpende hand' te bieden en in een behoefte te voorzien?
* Probeer jij je eigen jeugd opnieuw te beleven, toen je placht te zingen of een instrument te bespelen?
* Wil je alleen maar leren spelen, en hoop je wat ervaring op te doen of gratis les te krijgen?
* Ben je van mening dat jij God beter kunt aanbidden vanaf het podium dan vanuit de gemeente?
* Probeer je onbewust een goede naam te verwerven of mensen te imponeren door in de band te spelen?
* Is je motief om de aandacht op jezelf te richten of op de Heer"

 

 

Hierbij moet ik natuurlijk ook kritisch naar mijn eigen hart kijken.

Wat is mijn motief om in een aanbiddingsband te zingen en deze zelfs te willen oprichten en samen met mijn man te leiden?

Ik zou liegen als ik niet toe zou geven dat ik het fijn vind om gewoon te zingen. Ik denk dat dat ook wel handig is in welke band dan ook. Daarnaast ben ik heel erg aan het zoeken naar wat God nu met mij wil en hoe ik dienstbaar zou kunnen zijn.

Op het podium staan heb ik niet zoveel mee. Daar ben ik nu niet op uit. Ik kan me wel voorstellen dat de 'faam' een doel op zich kan zijn wanneer je merkt dat je op het podium staat en 'het in aanbidding leiden' lukt. Als je dan diep nadenkt realiseer je je wel dat je zelf niets deed, maar je alleen liet gebruiken door God, en dat God het allemaal gedaan heeft.

 

Ik merk dat ik mij aangetrokken voel tot het leiden van een groep mensen en dan met name het dichter naar God toe leiden. Graag zou ik dat combineren met muziek. Fred ervaart hetzelfde verlangen.

Ik heb het boek 'De droomgever' van Bruce Wilkinson gelezen. Hierin wordt beschreven dat iedereen door God is geschapen met een Grote Droom. Een droom, natuurlijk, om uit te voeren. En hoe langer ik erover nadenk, hoe logischer mij het lijkt, en hoe meer ik met mijn Grote Dromen (ja ik heb er meer) aan de slag wil gaan.

Ergens heb ik ook een soort angst, stel je voor dat God grote dingen met mij wil doen (ja stel je voor :p) en ik loop het mis!! Maar daarnaast wil ik ook open staan om kleine dingen te doen, of grote dingen die niemand ziet. Ik ben jaren kinderdienstleidster geweest, een van de meest ondergewaardeerde taken in een gemeente. Ook ben ik maatschappelijk werkster bij de zogenaamde 'verschoppelingen van de maatschappij'. Natuurlijk heb ik nog weinig gedaan, en zal ik de rest van mijn leven dienstbaar moeten zijn, ook in de kleine onopvallende dingen.

 

Fred en ik hebben samen muzikale ervaring en ook ervaring van het zitten in een aanbiddingsband alsmede het leiden ervan. Het is een half jaar geweest, maar we hebben heel erg veel geleerd. Jammergenoeg vooral aan het pijnlijke eind.


In het begin...

Posted on 13/11/2006 at 12:32 - 0 Comments - Post Comment - Link

Veel onzin heb ik al op het wereldwijde web gezet. Ik denk dat het nu wel eens tijd is voor wat serieuzers. Ik hou een weblog meestal niet langer vol dan een half jaar, maar voor nu is dit goed. Mijn man en ik gaan op een reis. Een reis waarbij op onderzoek willen gaan naar 1 van de doelen die wij denken dat God heeft met ons leven. Wij denken dat God ons wil gebruiken om een aanbiddingsband op te zetten. Een band om ten eerste zelf God mee te zoeken door muziek, gebed en Het Woord en om uiteindelijk ook voor te gaan in aanbidding bij anderen met alle gevolgen van dien. Op deze reis willen wij onszelf ontwikkelen, door muziekles en (bijbel)studies, maar ook zoeken naar inhoud van dingen als leven in aanbidding. Wat ik nu al weet is dat aanbidding een levensstijl is. Wat ik nog niet zo goed weet is hoe je dat het beste uit kan voeren en daarnaast ook aan anderen over kan brengen. Dus daar gaan wij naar op zoek.